کافهرستوران هوگه در ساری از نظر کانسپت، نمونهای نسبتاً دقیق از ترجمهی مفهوم «Hygge» اسکاندیناوی به یک فضای شهری ایرانی است؛ مفهومی که بر صمیمیت، آرامش، گرمای بصری و لذت آهسته از غذا و زمان تأکید دارد. در طراحی فضا، رنگهای تیره و عمیق در کنار نورپردازی موضعی و کنترلشده استفاده شدهاند که عمداً فضا را از شلوغی بصری دور کرده و حس خلوت، امن و شبپسند ایجاد میکنند. متریالها بیشتر به سمت چوب، فلز تیره و سطوح مات رفتهاند که با ماهیت بیسترو-رستورانی هوگه همخوان است و آن را از یک کافه صرف جدا میکند. تمرکز محتوای بصری پیج نیز بهوضوح روی غذاهای گرم، گریلشده، پاستا و بشقابهای کامفورتفود است؛ آیتمهایی که بهصورت ناخودآگاه حس «خانهگونه اما ارتقاءیافته» را منتقل میکنند. هوگه مخاطبی را هدف میگیرد که بهدنبال تجربهای آرام، گفتوگومحور و بالغتر از کافههای پرهیاهوست؛ جایی برای نشستن، ماندن و خوردن، نه صرفاً عبور. در مجموع، هویت بصری، نور، انتخاب منو و روایت اینستاگرامی هوگه همراستا عمل میکنند و یک فضای کوزی، جدی و حسابشده را میسازند که بیش از آنکه نمایشی باشد، تجربهمحور است.