کافه دارچین فضایی آرام و انسانی دارد که بیشتر از هر چیز روی «بودن» تأکید میکند؛ دکوراسیونی ساده و صمیمی با چوب، نور طبیعی و چیدمانی راحت که اجازه میدهد فضا نفس بکشد و آدمها بدون فشار کنار هم بنشینند. نور ملایم و سبزینگی اطراف، حس گرما و امنیت میدهد و وایب کلی کافه را به سمت مکث، گفتوگو و فکر کردن میبرد. اینجا حالوهوایی شکل میگیرد که هم برای خلوتهای شخصی و خواندن و نوشتن مناسب است، هم برای جمعهای دوستانهای که دنبال آرامش و ارتباط واقعیاند؛ کافهای که بیشتر شبیه یک پناه موقت در دل روزمرگی است تا یک فضای شلوغ و نمایشی.