آشپزخانه نعلبکی (یا همون آشپَزخونهِ نَعلبَکی) یکی از محبوبترین و دنجترین کافه-رستورانهای مرکز تهرانه که حس و حال خونههای قدیمی ایرانی رو خیلی قشنگ زنده میکنه.
فضای داخلی و دکور
دکور نوستالژیک و پر از آیتمهای قدیمی: تلفن روتاری نارنجی، چراغهای کلاسیک، گلدانهای سفالی، قفسههای چوبی پر از ظرفهای قدیمی، پارچههای گلگلی و چهارخونه روی میزها، سبدهای حصیری، گلهای خشک، کتری و استکانهای سنتی.
حس آشپزخونه مادربزرگ یا خونههای قدیمی دهه ۵۰–۶۰ رو میده؛ رنگهای گرم (نارنجی، قرمز، کرم، چوبی)، پردههای توری، کاشیهای سنتی، گیاهان، و جزئیات کوچیک مثل قاب عکس قدیمی، رادیو قدیمی، سبزی خوردن تو ظرف مسی و…
فضای صمیمی و گرم؛ انگار وارد خونه یکی از فامیل شدی، نه یه کافه شلوغ شهری.
خیلی جاها برای عکاسی قشنگه، مخصوصاً پاییز و زمستون که با کدو، گل آفتابگردون، کریسمسمانندهای کوچیک و نور گرم تزئین میکنن.
غذا و منو
همهچیز خانگی و دستساز: غذاهای سنتی ایرانی، صبحانه کامل، آش رشته، دیزی، خورشتها، کوکو و کتلت، نون تازه، مرباهای خانگی، دمنوش و چای با استکان کمر باریک، کیک و شیرینیهای خونگی.
عصرانههای خوشگل با نان و پنیر و سبزی، قهوه و کاپوچینو روی فرشهای سنتی یا میزهای چوبی.
در کل، نعلبکی جاییه که آدم برای فرار از شلوغی و استرس مرکز شهر میره، یه چای دبش میخوره، کتاب میخونه یا با دوستاش گپ میزنه و احساس آرامش و نوستالژی میگیره. اگر تو تهرانی و دنبال یه جای دنج و متفاوت میگردی، حتماً امتحانش کن